«…Όταν ήμουνα παιδί, έτρεχα ώρες ατέλειωτες στην στέπα, κυνηγώντας το ουράνιο τόξο… Τώρα ξέρω… Το ουράνιο τόξο είναι φτιαγμένο απ’ όλα τα όνειρα των παιδιών, απ’ όλα τα ποιήματα και τα παραμύθια των λαών. Το ουράνιο τόξο είναι ολάκερη η παιδική λογοτεχνία του πλανήτη μας, καμωμένο από τη αγάπη, τη φιλία, την καλοσύνη που είναι μέσα στα βιβλία για τους νέους. Όσο πιο όμορφα τα βιβλία για τους νέους ανθρώπους τόσο πιο λαμπερό το ουράνιο τόξο, το σημείο της ειρήνης πάνω από τον κόσμο».

ΝΤΟΡΖΙΝ ΓΚΑΡΜΑΑ

(Ποιητής από την Μογγολία)

Ο αέρας φυσούσε μανιασμένος ακόμα και μες στα σοκάκια της πόλης κάνοντας το περπάτημα της Νόρας περισσότερο δύσκολο. Το μάλλινο φόρεμά της ανέμιζε στην κατεύθυνσή του, το ίδιο και τα μακριά κατάμαυρα μαλλιά της κρύβοντας το πρόσωπό της το οποίο ήταν παγωμένο και σφιχτό από το κρύο που επικρατούσε εκείνες τις ημέρες.

Στο σπίτι μας όλοι δουλεύουν. Έχουν μοιραστεί τις δουλειές. Ο πατέρας ψωνίζει κρέας και ψωμί. Η μητέρα ψωνίζει ό, τι χρειάζεται το σπίτι, και το 'χει το μπακάλικο. Είναι της «μπακαλικής», όπως λέει εκείνη και γελά. Η γιαγιά έχει πει πως καταλαβαίνει τη γλώσσα των ψαριών.

Τα παιδάκια ήρθανε
στο σχολειό και πάλι,

Κάθε μέρα στο σχολειό με τους φίλους θα βρεθώ,
που 'ναι όλοι τους παιδιά πρόσχαρα και γελαστά.

Το πρώτο ποδαράκι της κυρά –Σαρακοστής αποτελεί ήδη… παρελθόν! Το Πάσχα δειλά δειλά πλησιάζει. Γονείς, συγγενείς, φίλοι, αλλά, κυρίως, νονοί, θα αρχίσουν σε λίγο να ετοιμάζουν τα δώρα των παιδιών. Και τι καλύτερο η τσάντα με το πολυπόθητο δώρο να περιλαμβάνει (απαραίτητα!) και ένα βιβλίο;